Przedstawiam wybrane przypadki obrazujące efekty kompleksowego leczenia implantologicznego. Każdy z poniższych przypadków był inny pod względem anatomicznym, klinicznym i sytuacyjnym — dlatego opis każdego z nich zawiera kontekst wyjściowy, zastosowaną metodę i uzyskany efekt. Zdjęcia dokumentacyjne (przed i po) zostaną uzupełnione.
Bezzębie szczęki — proteza ruchoma od ponad 10 lat, rekonstrukcja All-on-4
Pacjentka z bezzębiem szczęki od ponad 10 lat, użytkująca przez ten czas protezę całkowitą ruchomą. Główne dolegliwości: proteza niestabilna podczas jedzenia i mówienia, dyskomfort w sytuacjach społecznych, nasilający się zanik kości wyrostka zębodołowego w kolejnych latach użytkowania protezy.
Na podstawie badania CBCT stwierdzono wystarczającą ilość kości w odcinku przednim szczęki i w okolicach bocznych do przeprowadzenia procedury All-on-4 bez wcześniejszej augmentacji. Zaplanowano wszczepienie czterech implantów — dwa osiowe w odcinku przednim i dwa odchylone pod kątem w odcinku bocznym, omijające zatoki szczękowe.
W dniu zabiegu wykonano ekstrakcje pozostałych korzeni, wszczepiono cztery implanty i zamocowano tymczasową stałą protezę akrylową. Pacjentka wyszła z gabinetu ze stałymi zębami. Po zakończeniu osteointegracji (ok. 4–5 miesięcy) wykonano docelową uzupełnienie protetyczne na bazie cyrkonu.
Efekt: stałe, stabilne zęby w jeden dzień. Koniec z protezą ruchomą, odbudowa funkcji żucia i mowy, zahamowanie zaniku kości.
Zaawansowana paradontooza — ekstrakcje wszystkich zębów i All-on-6 obu łuków
Pacjent z zaawansowaną chorobą przyzębia — wszystkie zęby w obu łukach były ruchome, z głębokimi kieszonkami i rozległymi ubytkami kości wyrostka. Kwalifikacja do leczenia zachowawczego nie wchodziła w grę ze względu na stopień zniszczenia tkanek przyzębnych. Pacjent był świadomy nieuchronności ekstrakcji i zgłosił się z pytaniem o możliwość natychmiastowej rekonstrukcji stałymi zębami.
Na podstawie analizy CBCT zaplanowano ekstrakcje wszystkich zębów i jednoetapową rekonstrukcję obu łuków metodą All-on-6 — sześć implantów w szczęce i sześć w żuchwie, z natychmiastowym obciążeniem protetycznym w ciągu jednego dnia.
Zabieg przeprowadzono w znieczuleniu ogólnym (narkozie), trwał ok. 4,5 godziny. Pacjent wyszedł z gabinetu z tymczasowymi stałymi uzupełnieniami na obu łukach. Po kilku miesiącach wykonano docelowe uzupełnienia z cyrkonu.
Efekt: pełna rekonstrukcja uzębienia obu łuków w ramach jednej procedury. Eliminacja ogniska zapalnego, stabilne zęby, powrót do pełnej funkcji żucia.
Zaawansowany zanik kości szczęki — odmowa leczenia w innych gabinetach, implanty jarzmowe
Pacjentka z bezzębiem szczęki, u której standardowe implanty nie mogły zostać wszczepione ze względu na bardzo zaawansowany zanik wyrostka zębodołowego i nisko położone dno zatok szczękowych. W kilku innych gabinetach poinformowano ją, że jedyną opcją jest wieloetapowe leczenie z przeszczepami kostnymi trwające ponad rok lub bezterminowe użytkowanie protezy ruchomej.
Po analizie CBCT stwierdzono, że kość jarzmowa jest dobrze zachowana i umożliwia stabilne zakotwienie implantów jarzmowych. Zaplanowano cztery implanty jarzmowe — po dwa po każdej stronie — z uzupełnieniem natychmiastowym.
Zabieg wykonano w znieczuleniu ogólnym. Implanty jarzmowe omijają zanikły wyrostek zębodołowy i kotwiczą się w kości jarzmowej, poza obszarem zaniku. Pacjentka wyszła z gabinetu ze stałymi zębami w dniu zabiegu, bez konieczności jakichkolwiek przeszczepów kostnych.
Efekt: rekonstrukcja pełnołukowa szczęki bez augmentacji kości, w jednym etapie, u pacjentki, której wcześniej odmówiono leczenia implantologicznego.
Rozległe zniszczenia próchnicowe i braki zębowe — rekonstrukcja pełnołukowa żuchwy
Pacjent z rozległymi zniszczeniami próchnicowymi — większość zębów żuchwy była nieodwracalnie uszkodzona lub brakowało ich od wielu lat. Część korzeni była bezobjawowa, ale nie nadawała się do odbudowy protetycznej. Stan higieny i nawyki żywieniowe pacjenta sprawiały, że leczenie zachowawcze i uzupełnienia konwencjonalne nie dawały perspektyw długoterminowych.
W oparciu o CBCT zaplanowano ekstrakcje pozostałych zębów żuchwy i jednoetapową rekonstrukcję pełnołukową na implantach. Ilość i jakość kości żuchwy pozwoliła na uniknięcie wcześniejszej augmentacji.
W dniu zabiegu wykonano ekstrakcje, wszczepiono implanty i zamontowano tymczasowe stałe uzupełnienie. Po okresie osteointegracji pacjent otrzymał docelową pracę protetyczną. Równolegle prowadzono edukację higieniczną i profilaktykę pozostałych zębów szczęki.
Efekt: pełna rekonstrukcja żuchwy w jednym zabiegu, stałe i stabilne uzupełnienie, eliminacja ognisk zapalnych i powrót do normalnego żucia.